Wolsung vol. 8, 9, 10 - kilku graczy

Ciężko czasem zebrać ludzi do RPG. A jak mawiał Piotr „Narrator  Baldura” Fronczewski: „Przed wyruszeniem w drogę należy zebrać drużynę.” Świadczą o  tym moje ostatnie sesje.

Pierwsza z nich była stworzona na szybko. W zasadzie miałem tylko ciekawego antagonistę Dropbeara(czyli drapieżnego kuzyna misia koala). Szybko powstał szkic liniowej dość przygody. Początek wakacji sprawił, że zostałem z jednym graczem. Mimo wszystko było dość brawurowo i nie zabrakło miejsca na improwizację i przygoda dobrze wpasowała się w ogólny zamysł i wydarzenia kampanii.

Kolejna sesja to eksplozja i totalna nowość u mnie jako MG. Zapowiedziało się bowiem pięciu graczy(powrót starej gwardii-hehe). Zjawiło się czterech ale to i tak rekord: ) Tutaj już mały odskok od wydarzeń kampanii, zresztą ciężko by tak nie było, gdy musiałem zrobić 3 nowe postaci. O problemach  z dopasowaniem czasu do ludzi świadczy fakt, że dwóch graczy zmyło się przed końcem sesji przez co finał nie był może zbyt emocjonujący. Ale sam fakt pokonania ducha biurokracji i odkrywania kolejnych dzikich pięter PUK-u chyba był całkiem emocjonujący.

Ostatnia zakończyła się przed chwilą i była niejako kontynuacją poprzedniej. Główny antagonista zginął, jednak pozostawił po sobie kolejne problemy dla postaci. Graczy mieliśmy 3 w tym tylko 2 uczestniczyło w poprzedniej sesji. Zagmatwane prawda? No ale dało radę. Zdecydowałem się na pełen akcji finał(a może i całą sesję) skoro poprzedni był ubogi. Szkoda tylko, że na etapie kreacji przygody nie wiedziałem, z kim do końca będę grać. Potem było już za późno i w wyniku tego dwóch śledczych i salonowiec mieli zmierzyć się z Mr.King’iem na wieży zegarowej Tall Toma w trakcie trwania regat wiwernowych, które oglądała sama królowa Tytania. No cóż… było ciężko, ale dzięki mechanice i kreatywności graczy jakoś przetrwali. 

Pewnie mógłbym im uprzykrzyć życie jeszcze bardziej, ale nie było chyba sensu:P

A co dla MG-wannabie? Wyczytałem kiedyś o takiej technice, która wg. Mnie świetnie sprawdzi się w Wolsungu. Może nie opisałem tego jakoś najlepiej na świecie, ale wykonaniu na początku sesji Openingu/ Czółówki(takiej jak na filmach) to naprawdę świetny pomysł. Przyjmijmy, że kampania to sezon serialu, a sesja to odcinek. Na początku sesji przypominacie wydarzenia które miały miejsce do tej pory. Później włączacie odpowiednią muzykę(ja wykorzystałem opening z Hellsinga) i zaczynacie opisywać sceny z sesji poprzednich, a także przyszłych(w miarę nie spojlując). Oczywiście te najbardziej pełne akcji i ciekawe sceny. U mnie było z tym trochę śmiechu zwłaszcza gdy pojawiły się napisy WOLSUNG s01e10. Ale dość powiedzieć, że kiedy po sesji puściłem utwór „Shine”(ending hellsinga) gracze sami zaczęli opisywać sceny dziejące się po sesji. Taki swoisty Epilog. Bardzo jestem z nich dumny:D

W każdym razie mechanika W jest specyficzna. Tzn. podoba mi się, ale przydałyby się chyba jakieś szlify, albo (taki apel do twórców) jakiś spis przykładów z sytuacjami nietypowymi, czy coś. Czasem, aż dziwi ile zasad trzeba improwizować. Nie wiem, czy tylko ja mam takie odczucia?

Następna sesja może już niedługo. Jeśli dobrze pójdzie…