Podstawowe wskazówki i wrażenia

Gdy przygotowywałem się do prowadzenia szukałem wielu wskazówek dla początkujących MG. Niestety większość z nich dotyczyła raczej wyższego wtajemniczenia mistrzowania lub z kolei wydawały się zbyt oczywiste i przez to niepotrzebne.

Dlatego po pierwszej sesji chcę przedstawić to, co wg mnie może komuś pomoże. A jeśli nie to chociaż usystematyzuje sobie to, o czym warto pamiętać. Dodam tylko, że część z oczywistych wskazówek, które gdzieś wyczytałem okazała się mieć tzw. ‘drugie dno’. Zupełnie inaczej brzmią, gdy już zastosujemy je w praktyce.

1. Obawiałem się duetu (jeden MG, jeden gracz). MG skupia na sobie całą uwagę, nie ma interakcji/rozmów pomiędzy graczami, które dają MG chwilę wytchnienia. Niepotrzebnie. Jeśli tylko gracie z dobrym znajomym, który nie jest zarozumiałym wytykającym błędy dupkiem- dacie radę.

2. Zasłona dla MG w postaci (chociażby) laptopa dodaje +5 do pewności siebie. Pomijam, że mamy przed sobą ekran na którym możemy umieścić wszystkie niezbędne nam informacje, skróty zasad, generatory nazw, itp.

3. Dobrym… GENIALNYM pomysłem jest przygotować parę imion+nazwisk obojga płci. To jedna z tych „oczywistych” wskazówek, ale zastosowałem ją i wierzcie mi to naprawdę pomaga. Warto rozpatrzyć nazwiska z różnych rejonów geograficznych/ras itp.(w przypadku Wolsunga-z różnych państw). Na pierwszą sesję przygotowałem nazwiska alfheimskie(angielskie) oraz akwitańskie(francuskie), gdyż tam właśnie miała dziać się akcja przygody. Dzięki temu bez problemu wprowadziłem do gry około 5 NPCów. Szkoda, że nie wypisałem sobie nazwisk z innych państw, bo kolejny NPC był obcokrajowcem. Ale wymyślić na szybko jedno nazwisko to zawsze łatwiejsza sprawa, niż wymyślić 6:)

4. Zanim coś powiesz zastanów się trzy razy. Ja zastanowiłem się tylko dwa i zamiast nazwać akwitańskiego kupca Jean-Pierre, dałem mu na imię Bob(znajdowało się na liście wolnych imion(ale alfheimskich).

5. Radzę odpuścić sobie multi językowe przygody. Nie na próżno w wielu systemach Fantasy istnieje język ‘wpólny’, ‘staroświatowy’, czy ‘ogólny’. Prędzej, czy później sami pogubicie się. No chyba, że wcześniej zarwiecie parę nocy, by ustalić, kto mówi w jakim języku i jak to wszystko pogodzić.

6. Kolejny punkt powiązany jest z punktem 5. Wielokrotnie zdarzyło się, że zapominałem jakoś ciekawie opisać postać, albo jakieś szczegóły dodawałem później np. po minucie rozmowy z danym NPC. Dlatego myślę, że zanim zaczniemy jakąkolwiek interakcję z postacią, czy obiektem, lub nawet zanim zaczniemy to opisywać warto najpierw samemu zwizualizować sobie tą postać/przedmiot/obiekt we własnej wyobraźni, a potem dopiero opisywać.

Czas na odniesienia do samego systemu Wolsung.

1. Przygotowując się starałem się przygotować na każdą ewntualność. Co będzie jeżeli BG nie podoła? Jak wtedy poprowadzić sesję? Miałem w zanadrzu parę rozwiązań. I bardzo dobrze tylko trochę niepotrzebnie. Postacie w Wolsungu są naprawdę tak potężne jak nakazuje ‘filmowość’ systemu. Być może spora w tym zasługa dobrych rzutów, ale pierwsza konfrontacja- wyścig na wywernach- zakończyła się w około 3-4 turach. Spodziewałem się, że istotne fragmenty sesji jakimi są konfrontację potrwają dłużej. Zwłaszcza, że był jeden gracz, a nie cała grupa. Druga konfrontacja też nie sprawiła większych problemów a była to walka z grupa utopców wyjętych żywcem z podręcznika. Przez całą sesję jeżeli używaliśmy kart czy żetonów to raczej w celu urozmaicenia rozgrywki i wdrożenia się w system. No cóż, będę musiał lekko podpakować każdego antagonistę wyciąganego z podręcznika głównego.

2. Kolejną moją zagwozdką były dodatkowe efekty podczas podbicia(wyrzucenie o 5 więcej niż stopień trudności). W przypadku, gdy obrona wynosi 15, my wyrzucimy 20, a przeciwnik ma jeszcze 5 -6 znaczników odporności sprawa jest prosta. Oprócz zdjęcia znacznika za sukces, możemy np. zdjąć drugi znacznik dodatkowo, albo zadecydować, że w następnej turze przeciwnik rzuca jedną kością mniej. Ale co jeśli wyrzucimy 35 a przeciwnik ma 3 znaczniki odporności i żeby było śmieszniej dysponuje tylko jedną kością? Podbić wystarczyłoby na Dobicie i zakończenie konfrontacji. Ale przecież Dobicie należy deklarować przed rzutem. Co wtedy? Próbować szukać innych efektów dodatkowych? Czasem ciężko znaleźć coś więcej, a zresztą jeśli pododajemy NPCowi kilka modyfikatorów ujemnych to konfrontacja i tak zakończy się w następnej rundzie. A może po prostu od razu uznać, BG wygrał? Tylko w takim wypadku niektórzy antagoniści ginęliby zbyt szybko. Dam znać jeśli coś wymyślę lub doczytam z jakiegoś forum.

3. Przeprowadziliśmy pościg i walkę. Dyskusji nie było. Głównie chyba z tego względu, że nie mam pojęcia jak ją poprowadzić.
-zrób to!
-nie zrobię tego.
-może jednak?
-a może jednak nie?
-albo to zrobisz, albo cośtam
-ok. przekonałeś mnie.
Jakoś mnie to do mnie nie trafia… Tym bardziej, że nawet w trakcie pościgu, kiedy mamy do czynienia z podwójnym przerzutem i zdejmujemy przy tym dwa znaczniki odporności to na usta ciśnie się samo z siebie „Ale mu dowaliłeś” zdanie, które bardziej pasuje do walki niż pościgu. no ale na pewno będę próbować wprowadzić dyskusję. Gdyby ktoś miał jakieś wskazówki byłbym wdzięczny:)

To wszystko póki co. Gdybym czegoś się dowiedział to oczywiście dopiszę. Nie wiem kiedy następna sesja, być może jeszcze uda się przed sylwestrem. OBY!